Het leuke van in de bieb studeren, is dat je het personeel leert kennen. In de meest relaxte bieb (die ik pas dit semester heb ontdekt) zit een struise dame achter de balie. Haar ontgaat niets. GJ kende haar al.

Dag 1

Biebmadam - ah, ge hebt iemand meegebracht om te studeren zie ik.
GJ - (triomfantelijk) dit is mijn vrouw!
Biebmadam - *mond valt open* jullie zijn getrouwd?
GJ - Ja
Biebmadam - en jullie studeren nu samen?
GJ - Ja
Biebmadam - allé maar mennekes toch, hoe moet dat nu toch *mompeldemompel*

Dag 2

Biebmadam - *op strenge toon* Gij brengt toch zeker geen dranken mee in uw rugzak?!
Ik - nee hoor, alleen boeken (dat was eigenlijk niet waar)
Biebmadam - ah, maar nu herken ik u! Uw man zit er al hoor! Ik heb tegen hem gezegd dat het niet fraai is om zomaar van tafel weg te lopen en de afwas aan u over te laten!

Een paar dagen later

Biebmadam tegen GJ - Kunt ge nu wat zien door die gordijnen?
GJ - Ja hoor, dat gaat best
Ik - Als Nederland wint, gaat hij het er af scheren!
Biebmadam - *balt vuist* Doeme toch! Dan zal ik eens flink gaan duimen voor die Hollanders!

Tegen het einde van de blok

GJ tegen biebmadam - Ik heb gedaan!
Biebmadam - Gij hebt gedaan?
Tegen mij - en gij moet nog?
Weer tegen GJ - dan ist voor u nu tijd om uw vrouwtje te verzorgen. Dus denk er aan, lekker koken, zachtjes spreken en muziek alleen op de oortjes!

Een klein vermoeid juichje kon ik vanmorgen na het examen uitbrengen. Zomervakantie begon een magisch woord te worden waar ik me als een ijlende zombie door voort liet slepen. Nu is het dan zover en ik zou van gekkigheid niet weten wat ik erbij moet voelen. Het hele spectrum aan emoties is de afgelopen weken in snel wisselend tempo voorbij gekomen. Ik ben op het punt aanbeland dat ik het liefst als een zieke met een kopje soep en een dekentje op de bank wil zitten. Niet wat de meeste mensen zouden doen op hun eerste vakantiedag. Maar ik zeg u, stress is een raar ding.

Zondag komen mijn schoonouders. Ze nemen ons en de tandem mee terug. GJ gaat de tandem uit elkaar halen en repareren. Ik ga proberen nog wat nachtjes te draaien in de patatfabriek. Tussendoor ga ik wat rondhangen bij mijn ouders, naar de film met mijn broertjes en zusjes, eindelijk weer eens winkelen in Nederlandse (lees: veel leukere) winkels, en natuurlijk naar zee. De zee! Hoezee!

Het is jammer dat niemand in Nederland begrijpt wat de blok hier betekent. Als ik daar vertel dat ik dagenlang 10 uur per dag in de bieb heb gezeten om te studeren denken mensen:
a. dat is een streber
b. dat is iemand met heel veel faalangst
c. dat is iemand die het niveau eigenlijk niet aankan

Want de becijfering werkt ook anders. Als in in Nederland een zeven haalde op een toets waarvoor ik had geleerd, was ik niet erg tevreden. Als ik nu een veertien haal, is dat bovengemiddeld te noemen. Een twaalf waar ik hier blij mee ben, betekende een mager zesje in Nederland. Het is niet eerlijk. Niemand beseft hoeveel er afhangt van de blok. Of hoe moeilijk de examens zijn, en hoe gedetailleerd de vragen. Ik ben blij dat ik hier mijn opluchting na het examen de vrije loop kan laten zonder dat iemand me een freak vindt.

En zie, zo ben ik al weer wat van Nederland verwijderd en opgeschoven richting België.