Goodfood

 

Sinds mei vorig jaar ben ik vegetariër. Dat is nu dus één en een kwart jaar. Het kostte me niet veel moeite, en ik mis het vlees nooit. Ik heb nog wel een jaar vis gegeten, maar dat doe ik nu ook niet meer. Sterker nog, ik vind het tegenwoordig een uitdaging om vegetarische recepten te veranderen in veganistische. Het is voor mij een fijne gedachte niet afhankelijk te zijn van dierlijke producten. Ik heb niet zo veel problemen met het eten van yoghurt en kaas, maar ik voel me wel vaak schuldig als ik eieren gebruik. Voor de eieren die je in de winkel koopt (ook de biologische) zijn snavels zonder verdoving afgebrand, en sterven jaarlijks duizenden jonge haantjes. Gelukkig houdt mijn schoonvader zelf kippen, en die kippen hebben een pijnloos leven. Hun eieren eet ik wel.

Als ik vertel dat ik vegetariër ben, krijg ik vaak hele rare reacties. Ik dacht dat vegetarisme algemeen bekend was, maar ik krijg soms middeleeuwse vooroordelen naar m’n hoofd geslingerd. Laatst beweerde iemand dat vegetariërs op den duur groen uitslaan. En bijna iedereen denkt dat het ongezond is om geen vlees te eten. Terwijl vegetariërs gemiddeld 5 jaar langer leven en minder kans hebben op verschillende soorten kanker en dementie. Het verbaasd me ook dat mensen verdedigend reageren als ik vertel dat ik geen dieren eet. “Nou, ik zou toch echt niet zonder vlees kunnen leven hoor!” Anderen reageren agressief, zeggen dat ik overdreven kleinzielig over dieren doe, dat het waarderen van vlees getuigt van een goede opvoeding, of dat ik geen plezier durf toe te laten in mijn leven.

En dan heb ik nog maar één zinnetje gezegd: ik ben vegetariër. Laat staan wat ik naar m’n hoofd krijg als ik probeer uit te leggen waarom ik geen vlees eet. Meestal kan ik mijn zin niet afmaken, verzand het onderwerp meteen in een welles nietes discussie, wordt er door me heen geschreeuwd, en wordt ik voor freak uitgemaakt. Ik denk dat mensen zich aangevallen voelen, omdat ze denken dat ik me beter voel dan zij. Dat is natuurlijk onzin. Ik kan er gewoon niet onderuit: er zijn hele goede argumenten zijn voor het eten van minder of geen vlees. Het eten op de wereld is niet eerlijk verdeeld. Voor elke kilo vlees is vijf kilo soja en ontelbare liters water nodig. Schaars eten en drinken wordt nu dus diervoeder, terwijl jaarlijks miljoenen mensen sterven van de honger. Verder is er het probleem van de grote stukken regenwoud die gekapt worden voor de soja productie, en de mest die de bodem en het water vervuilen.

Maar ik moet uitkijken dat ik geen evangelist van de vega beweging wordt. Als je op bepaalde websites komt, lijkt het net alsof vegetarisme een religie is, compleet met evangelisten en martelaren. Bijna alle vegetariërs eten geen dieren om ideologische redenen. Sommige vegetariërs en veganisten staan erg wantrouwig tegenover mensen die hun ideologie niet aanhangen. Op hun websites en forums kom ik opvallend veel contactadvertenties en woongroepen tegen. Sommigen zien vleeseters als wrede en egoïstische wezens, anderen gruwen van seks met een vleeseter. Ik word nu al bang van het woord, vleeseter. Het klinkt als een bloeddorstige kannibaal. Zo creëer je je eigen vijanden.

Het is helemaal niet mijn bedoeling dat alle mensen vegetariër worden. Het enige wat ik hoop, is dat mensen gaan nadenken over de oorsprong van hun eten. Waar komt het vandaan, wat is er mee gebeurt voordat het in de winkel lag? Wij Westerlingen hebben veel geld en kennis, en daarom ook veel verantwoordelijkheid. We kunnen uitzoeken waar ons eten (en kleding, meubels, etc) vandaan komt, en hebben geld genoeg om meer verantwoorde alternatieven te kopen. Soms wordt ik wel eens moedeloos van al die kuddes mensen tijdens de uitverkoop, of op zaterdagmiddag in de woonboulevard. Maargoed, dat voor een andere keer ^^.