eerste jaars eerste dag

Voor degenen die in Leuven wonen, hebben jullie gisteren en vandaag tussen station en centrum een massale troep studenten voorbij zien marcheren? Eentje daarvan was ik. Tussen de andere eerstejaars bewoog ik mij voort van aula naar aula. Met een schaapachtige blik in mijn ogen. Want dat hoort als je eerstejaars bent. Ik heb de hele vakantie op die blik geoefend. Zodat ouderejaars mij gnuivend, meewarig en een tikkeltje arrogant kunnen aankijken.

Vandaag heb ik me vooral voortbewogen rondom de verschillende gebouwen van Letteren. En 655 eerstejaars letteren met mij. Al met al nogal een massale bedoening. Veel van mijn vakken worden gevolgd door meerdere opleidingen tegelijk. De aula’s zitten elke les weer vol. Het heeft wel iets, al bekruipt me ook het gevoel een nummertje te zijn. En het heeft nog een nadeel: chaos. Vanmorgen stond de hele geschiedenistroep braaf te wachten tot ze de aula inmochten. Toen er een kwartier verstreken was nam de onrust toe, en was er een van ons schapen zo bijdehand om te vragen wat precies de bedoeling was. Er dook een madam met een wilde krullenbos op. Ze leidde ons half Leuven door (dit is uiteraard overdreven), naar een andere aula, waar de les allang begonnen was. Tja…

Ik heb gisteren een hardnekkig vooroordeel moeten inleveren. Mijn stelling was tot nu toe: “Er zijn geen niet of nauwelijks hippe Belgen.” Nou, die zijn er wel degelijk. De complete opleiding psychologie loopt rond op gestippelde ballerina’s, draagt skinnyjeans en haarbandjes. Geschiedenis is wat dat betreft iets alternatiever. Er zijn zelfs een stuk of wat dreadkerels met zelfgebreide truien te bewonderen. Geheel tegen mijn verwachting in heb ik nog maar 1 jongen met een gestreept overhemd, zijscheiding en bril kunnen ontwaren. De rest zijn leuke gemiddelde meisjes en jongetjes, weinig extremen.

Ik zie hier geen patatmeisjes. Dat zijn meisjes die vroeger mooi waren, maar nu veel te dik zijn geworden door grote hoeveelheden fastfood. Deze meisjes ontkennen echter halstarrig dat ze zijn aangekomen. Dit doen ze door nog altijd maat 34 te dragen. Het gevolg: benen die als worstjes in broeken geperst zitten. De string boven de spijkerbroek duidt als een rollade aan, waar de billen eindigen en de onderrug begint. Die meisjes dus. Die zie ik hier niet. Er lopen sowieso weinig ordinaire types op straat. Wel meer grijze muisjes. Maar onder de studenten zie ik heel veel perfect opgemaakte en gekapte meisjes, met hippe kleren en een eigen stijl. Ze zijn er in overvloed, hippe Belgen. Je moet je alleen in de juiste kringen bevinden…

Welkom in de wondere wereld van een eerstejaars naïeveling.