Trippen op je Planning

Hoe minder ik schrijf, des te meer spam. Maar blijkbaar ook des te meer bezoekers. Geen peil op te trekken. Ik schrijf niet veel, wat niet wil zeggen dat ik niet veel doe. Integendeel. Mijn studie bevalt me geweldig. Ik laat me lustig voldrenken met informatie. Ik lijk wel stoned. Mijn studie werkt als LSD. Ik maak alle lessen fanatiek aantekeningen, om niet weg te drijven tussen paarse vlinders en oranje zonnen. Die komen dan op de fiets of onder de afwas wel weer terug. GJ vindt me een typische eerstejaars en lacht om mijn naïeve enthousiasme. Maar ik zie gewoon overal verbanden en synthese. Mijn wereld is veranderd in 1 groot geschiedenisboek sinds ik een maandje geleden begon met mijn studie. Heerlijk. Alle plaatsnamen, straatnamen, gebouwen, kledingstukken, woordspelingen, letterlijk álles! Is geschiedenis. En daar mag ik me in verdiepen. Laat mij nog maar een tijdje naïef zijn. Ik zou niet graag willen missen wat ik nu meemaak.

Maar er moet wel gewerkt worden natuurlijk. En dan vooral aan dingen die minder boeiend zijn. Wat dacht je van het vertalen van middeleeuwse Franse of Nederlandse teksten. Leuk om te kunnen, niet om aan te leren. Daarom heb ik een planning in het leven geroepen. Hoe vaak heb ik niet van andere mensen gehoord dat ze begonnen met plannen? Dat zijn mijns inziens meestal mensen die van nature al tamelijke controll freaks zijn, maar er nu eindelijk op papier voor uit durven te komen. Ik ben er achter gekomen dat dit voor mij eigenlijk ook geldt. Ik heb nog nooit van mijn leven iets gepland. Ik heb 2 jaar over mijn propedeuse gedaan, waarvan de laatste 12 punten in ruim een jaar tijd. Als iemand dacht dat ze de luiheid had uitgevonden was ik het wel.

Mijn leven was een aardige chaos, totdat ik begon te plannen. En eigenlijk is het fantastisch. Natuurlijk zou ik dit nooit hardop tegen mijn medestudenten toegeven. Elke nacht doorzakken is heel wat stoerder. Maar voor het eerst in m’n leven heb ik iets gevonden waar ik écht goed in wil worden en veel over wil weten. En nu verteld mijn planning me wat ik moet doen. Ik weet wanneer ik moet studeren, maar ook wanneer ik pauze mag houden. Niet omdat mijn onderbuikgevoel zegt dat ik wel een beetje afleiding verdient heb, maar omdat de klok het zegt. Eén en al duidelijkheid. M’n leven wordt er een heel stuk simpeler van, te weten waar ik aan toe ben. Ik hoef me ook niet meer schuldig te voelen. Ik ben gewoon een heerlijke nerd. Sense and Simplicity zouden ze bij Philips zeggen.

Nou, en dan is het nu bijna 3 uur, dus ik ga mijn boeken er maar eens bijpakken… Hoofse liefde, Karolingische Renaissance, here I come.