Was ik maar
21 januari 2008
Was ik maar een blokbeest.
Zo eentje die het hele semester lang voor elk college haar hoofdstuk doorleest.
Iemand die meteen bij het begin van de blok samenvattingen begint te maken, zodat ze die een paar dagen voor de toets alleen nog maar in haar hoofd hoeft te stampen. Waarna ze de avond voor het examen om tien uur in bed ligt, en om zeven uur heerlijk uitgerust opstaat, en met gedouchte haren op het examen verschijnt.
Die altijd een opgeruimde kamer heeft, maar toch zegt als je binnenkomt: let niet op de rommel. Waar altijd het raam op een kiertje staat voor frisse lucht en die elke week haar bed verschoont. Het meisje dat alleen junkfood eet tijdens haar maandelijkse stapavondje, en op een festival.
Zo’n meisje dat minstens elke twee weken naar haar ouders gaat, of liever nog, tot haar 25e thuiswoont. Waar ze dan ook helemaal niks in het huishouden hoeft te doen. Zelfs niet haar vieze onderbroek in de was te gooien. En dat ze dan zo’n hele lieve overbezorgde gezellig dikke moeder heeft die haar om klokslag zes uur roept voor het avondeten, uiteraard bereid uit de schijf van vijf.
En dat haar ouders dan ook na elk examen om de hals springen en vragen hoe het ging en meeleven en in gedachten elke vraag en elk antwoord bij langs gaan en zeggen dat het helemaal niet geeft als ze een fout maakte. En die haar dan verwennen met chocola en goede raad en en en…
Dames en heren, jongens en meisjes, vanaf het volgende semester ben ík dat meisje. Ja, u leest het goed. Zonder het naar huis gaan en die scene met de ouders. Ik ben zelf namelijk ook nog eens de liefhebbende ouders. Want ik heb die van mij natuurlijk ook niet meer nodig wegens overgrote zelfredzaamheid. Volgend semester ga ik:
- Vaker m’n haar wassen
- Naar alle colleges gaan
- Bijblijven met de cursus lezen
- Halverwege het semester mijn papers al klaar hebben
- Een dijk van een sociaal leven zonder uitspattingen opbouwen
- Elke week mijn bed verschonen
- Heel gezond koken
- Goede boeken lezen (want ook daar heb ik zeeën van tijd voor)
- Nooit meer schimmelende prutjes in de koelkast laten staan
- Een kamerplant onderhouden
- Sporten
- Minder tijd achter de computer doorbrengen
En nog veel meer dingen die me nu even niet te binnen schieten.
Mijn leven staat op dit moment diametraal ten opzichte van het blokbeestmeisje en haar ideale leven. Ik heb dan ook nog nooit met zoveel goede voornemens rondgelopen. Het tweede semester gaat hem worden. Ik voel het. Deze examenperiode maak ik nog even alle klassieke fouten die maar gemaakt kunnen worden, met alle jammerpartijen van dien, maar hierna ben ik een toonbeeld van evenwicht. Bij deze beloofd aan alle bloggers en bloglezers.
Waarvan akte.
22 januari 2008 bij 12:10 am
Het is nooit te laat om je leven te beteren!
22 januari 2008 bij 12:32 pm
De weg naar de hel is immers geplaveid met goede voornemens
23 januari 2008 bij 10:25 pm
Hm, waar heb ik dat nog gehoord? Van mijn dochter,zeker.
Het heeft bij haar wel wat langer dan een semester geduurd maar nu zit ze toch in haar laatste jaar. Er is dus voor jou zeker nog hoop.
24 januari 2008 bij 12:48 am
Dé hamvraag is volgens mij: zou zo’n blokbeestmeisje GELUKKIG zijn?
24 januari 2008 bij 11:40 am
Hét antwoord op dé hamvraag: ja.
Ik herken me in zowat 3/4 van de dingen die je daar schrijft. :$ Tijdens de examens ben ik wel een strever ja, maar volgens mij is dat niet meer dan normaal. Tenzij je slimmer dan gemiddeld bent of minder doet dan je aan kan.
Ik zou niet weten waarom je daarvoor niet gelukkig zou zijn. Tenzij dan omdat je weinig vrije tijd hebt (al heb ik wel verschillende dagen “verlof” genomen tijdens de blok ;)) maar ik zou het veel erger vinden 2e zit te hebben (al is dat nooit uitgesloten) of mijn jaar opnieuw te moeten doen.
25 januari 2008 bij 9:49 am
@ Lise: ik vind dat je helemaal gelijk hebt. Ik merk dat het als niet ‘cool’ word ervaren dat je toegeeft dat je je inspant voor je studie, simpelweg omdat je er anders niet komt. Ik ben er nu met twee dagen en nachten doortrekken ook gekomen, maar leuk is anders… Ik begrijp alleen niet wat er zo rampzalig is aan een tweede zit.
25 januari 2008 bij 10:33 am
Daar wordt inderdaad over gedaan alsof dat enkel voor mensen zonder leven is of zo, maar uiteindelijk moeten ze allemaal moeite doen, want anders haal je niet zomaar voldoende punten.
Op zich is tweede zit nog zo erg niet, zeker niet als je niet te veel vakken hebt. Maar ik ben die examenperiodes nu al zo beu dus probeer ik er zo weinig mogelijk te hebben, wat dus wil zeggen: proberen er in eerste zit door te zijn.
25 januari 2008 bij 10:43 am
blokbeestmeisje
blogbeestmeisje