[wijvenweek] mannen

Ik houd daar niet zo van, als mensen zeggen dat ze op blond vallen, of op bruin. Net alsof je mensen in types kunt verdelen die je bij voorbaat al afwijst. Toch heb je nu eenmaal voorkeuren, hormonen zwaktes en  smaak, ook bij diegenen waar je voor ‘valt’ of niet.

Het verbaast me altijd weer als ik dat bij mezelf bemerk. Ik wordt er meisjesachtig van, en dat is even schrikken. Ik ben het liefst een kerel tussen de kerels. Grappen over poep en seks weet ik te overtreffen, met scheet en boerwedstrijden doe ik gezellig mee. Ik drink liever bier dan wijn, heb een afkeer van meisjeskleuren, kleding, en koket gedrag. Mannen zijn voor mij goede eerlijke maten waar je iets aan hebt, die niet roddelen en manipuleren en waar je geen ingewikkelde dingen als concurrentiedrang of jaloezie mee hebt.

Totdat ik een man tegenkom die mij niet als maat ziet, maar expliciet als vrouw. Die in heel zijn doen en laten mijn vrouwzijn benadrukt. Sterker nog, dat het feit dat ik een vrouw ben voor hem dé reden is om op mij af te stappen en om me heen te zoemen. Flirten noemen we dergelijk gedrag, sommige mannen en vrouwen zijn daar erg goed in. Ik niet, ik doe mijn uiterste best om in mijn onverschillige maten houding te blijven zitten en neutraal te blijven kijken.

Maar o jee, daar heb je het al. Ik sla mijn benen over elkaar en houd zedig de ogen naar beneden geslagen als hij langer naar me kijkt. Ik bloos bij elke aanraking en lach kirrend om zijn grapjes naarmate de avond vordert. Wat is er gebeurt? Ik ben veranderd in een echte vrouw. Zo eentje die haar lippen getuit houdt en voorzetjes geeft zodat hij complimentjes kan inkoppen. Ik draai om hem heen, en ben beland in een spelletje waarvan ik niet wist dat ik de regels kende.

Het zijn alleen de vrolijke, innemende, charmante, warmbloedige haantjes die dit spel met mij kunnen spelen. Of zoals GJ het zegt: Jij valt op foute Italianen. Hij heeft gelijk. Een groot aantal van de punten die Lilimoen noemt onder het kopje ‘mannen waar ik met een grote boog omheen loop’, zijn voor mij juist dingen waar ik ongewild voor val. Dominante mannen die graag het laatste woord hebben, een baard of een pinkring dragen, veel borsthaar hebben en de macho uithangen in combinatie met een Zuidelijk uiterlijk, dito accent en grote verhalen maken de vrouw in mij los. Het is niet dat ik het wil, maar het overkomt me gewoon.

Een relatie zou ik met een dergelijke man nooit kunnen hebben. Het lijkt me trouwens erg vermoeiend om met zo’n haantje in huis te moeten wonen die daar ook aan de andere punten van het lijstje van Lilimoen voldoet. Namelijk dat hij de wc-bril nooit omlaag doet, niet meehelpt in het huishouden, openlijk geilt op andere vrouwen en kortom veel te veel man is. Na een beetje geflirt weet ik donders goed dat hij zich omdraait en mijn naam vergeten is. Waarschijnlijk is dat voor ons allebei het beste.