Opening academiejaar

Hoewel ik niet veel zin heb in het nieuwe schooljaar om redenen die hier te lezen waren, kan ik toch zeggen dat ik er hard aan toe was. Het was genoeg geweest met de vakantie, ondanks de herexamens. Iedereen was allang weer opgestart en ik ben blij dat wij nu ook weer zijn begonnen.

Vorig jaar zat ik samen met alle eerste bachelors naar een verhaaltje over lokaalcodes te luisteren en kreeg ik een rondleiding door Leuven. Er kwam veel op me af, en het meeste vergat ik meteen weer. Dit jaar is het heel anders. Ik maak alles bewust mee en wil dat ook graag. Ik voel me student en wil alle franje die daar om heen hangt zien en beleven. Vandaag was er met de opening van het academiejaar genoeg franje. Bijvoorbeeld de stoet van togati. Zo noem je dat blijkbaar, maar het is concreet een stoet van kerels (de meeste toch) die in toga gehuld op weg zijn naar de mis. De heisa er om heen vond ik geweldig. Met al die rondrennende cameramensen leek het wel prinsjesdag.

Daar komt de rector! Zie, de intocht van Sinterklaas is er niets bij.

Een paar uur later hield diezelfde rector een openingsrede in de Pieter de Somer aula, bij het stadspark. We dachten eerst dat we er niet in zouden komen, omdat de nette dametjes en heertjes aan de ingang met gastenlijsten zwaaiden. Maar gelukkig, bovenin was er voor de paupers ook een plaats. Ik heb niet het hele programma uitgezeten, maar wel de toespraak van de rector én die van minister Ceysens gehoord. Ik liep tegelijk met de minister het gebouw uit. En, wast goe? vroeg de minister heel schattig aan haar assistent.

Kortom, het was toch wel de betere poppenkast. Ik vond het heel leuk om meegemaakt te hebben en waardeer de tradities hier in Leuven bijzonder. De toespraak van Vervenne (rector) bestond uit redelijk klare taal, waarin hij zowel het falende allochtonenbeleid van de KULeuven als de falende regering aantipte. Ik had dit niet verwacht en deze toespraak heeft een deel van mijn typische KUL vooroordelen weggenomen. Nieuwe woorden in een oud jasje toga.