Benullig

Het stokje kende ik al, maar ik zag het alleen bij verre bloggers. Nu de stok is genaderd tot de kring van bloggers die ik lees, in dit geval Linn en Daniel, besloot ik mee te doen aan dit grappige stokje.
De opdracht: schrijf 6 onbenullige weetjes over jezelf op.

1. Als ik gestrest ben ga ik bakken. Koekjes, brood, taart, cake, het maakt niet uit wat. Met eenvoudige ingrediënten iets moois maken zet me met beide benen op de grond, geeft me rust en zet het leven weer in de juiste proporties. Het is niet iets dat ik bewust doe. Altijd als ik sta te bakken realiseer ik me dat ik gestrest was en dat ik gelukkig word van zo’n basic activiteit.

2. Ik zing veel rare liedjes. En ik praat ook in mezelf. Ik ken nog heel veel liedjes van de basisschool en die zing ik luid en lelijk door het huis. GJ staat er van te kijken wat er allemaal in mijn repertoire zit. Ik heb blijkbaar een ijzeren geheugen. Ik word er blij van hard rare dingen te schreeuwen en liedjes te galmen. Buitenshuis doe ik dat uiteraard niet.

3. Ik wens vaak dat ik vrienden had om lange brieven naar te sturen en thee op z’n Engels mee te drinken. Ik vind brieven schrijven iets geweldigs, maar de mijne worden altijd beantwoord via mail. Ook vind ik thee drinken thuis of in een theehuis het leukste wat er is, maar studenten pakken liever pinten.

4. Ik heb al oneindig veel flessenposten in zee gegooid, maar nog nooit antwoord gekregen.

5. Ik drink al jaren niets anders dan (kruiden)thee en water. Koffie, alcohol, melk, frisdrank en fruitsap vind ik vreselijk. Vocht moet neutraal smaken. Af en toe drink ik chocolademelk, om op te warmen. Verder drink ik minimaal twee liter water of thee per dag, omdat ik altijd dorst heb.

6. Ik houd ongelofelijk veel van schemer. Ik zit graag in een halfdonkere kamer te werken. Het maakt me rustig en geeft meer inspiratie. Mensen zeggen vaak dat ik mijn ogen verpest, maar ik word juist gek van felle lampen.

Pot met goud

Mirthe vroeg: had jij 28 miljoen, wat zou je dan doen?

Het is niet de luxe, maar de grote beslissingsvrijheid waar ik vaak over gedroomd heb als me die vraag werd gesteld. Met 28 miljoen op zak hoef je nooit meer te werken en kun je dromen veel makkelijker waarmaken. Ik zou waarschijnlijk eerst flink gaan reizen.

• Met een oude Landrover via Turkije en Irak naar India rijden en hem daar weer verkopen.
• Via de Trans-Siberische spoorlijn van Moskou naar China treinen.
• Een camperbusje kopen in Noord-Amerika en alle 50 staten doorcrossen.

Daarna zou ik een oud huis in Noord-Zweden opkopen en een hele tijd zoet zijn met het opknappen. En als ik behoefte had aan studeren, zou ik me inschrijven bij welke Engelse universiteit ik zou willen en me nooit meer druk hoeven maken over collegegeld. Ik zou een appartementje met tuin in het centrum van de stad kopen. Ik zou ook een eigen zaak kunnen starten en me geen zorgen hoeven maken over rendabelheid in de eerste jaren. Een theehuis met een diepe tuin erachter. Vegetarische hapjes en grote porties zouden dan mijn handelsmerk worden.

Het dagelijks leven zou ook een stuk gemakkelijker worden. Ik zou nooit meer energie hoeven steken in het nalopen van aanbiedingen en uitverkopen. Ik zou luxer eten en duurdere groenten kopen. Ik zou leukere kleding van hippere merken kopen. Ik zou me te buiten gaan aan designaankopen, zoals deze, deze of deze rariteit.

Ik besef wel dat ik hier dingen heb opgeschreven die voor een multimiljonair te makkelijk zijn. Eenmaal de geur van geld geroken wil je vast meer. Misschien nemen je zorgen niet af en wordt het leven helemaal niet makkelijker met veel geld. Er komen weer andere zorgen voor in de plaats. Dingen waar ik als sloeber zonder geld op haar bankrekening gelukkig nooit mee te maken krijg.