Feeders

Na een interessant blogpostje dat ik gisteren las bij Ysabel en de link in haar reactieluik die ik daar ‘ s avonds terugvond, ben ik weer eens aan het denken gezet.

Waarom zit er eigenlijk suiker in zoveel producten?

Ik geloof ook dat suiker een verslavend voedingsmiddel is. Het is de enige smaak waar je niet aan hoeft te wennen. Het eerste wat je krijgt is melk. Zacht, zoet en romig hoef je niet te leren waarderen, het gaat vanzelf.
Typische  elementen van die verslaving zijn dat je iets tot je neemt wat je lichaam niet nodig heeft, waar het voor de verslaving geen behoefte aan had en wat met name in grotere hoeveelheden schadelijk is voor je lichaam.

Dit is een krasse stelling waar ik in het dagelijks leven niet bij stilsta of iets mee doe. Je hebt het niet nodig. Iedereen het hierover eens. Toch eet iedereen snoep, koekjes en broodbeleg waar suiker in zit. Sterker nog, als je ingrediëntenlijstjes van producten uit de supermarkt bekijkt, valt op in hoeveel producten suiker zit. Is dat nodig? Is dat gezond? Geen van beide. Toch blijven mensen (waaronder ikzelf) deze producten kopen en stellen zich er geen vragen bij.

Ik vraag me af wie er verantwoordelijk is voor wat  we eten. De consument zelf, zou ik in eerste instantie denken. Maar die heeft geen toegang tot de kennis over de ingrediënten en het productieproces van de dingen die je in de supermarkt tegenkomt. Soms is er een topje van de ijsberg te zien in complexe verhalen over machtige bedrijven. Keuringsdienst van Waarde is een programma waar ik al veel interessante reportages over eten heb gezien. Maar wat is waar. Ik houd persoonlijk niet van complottheorieën en sta ook niet graag wantrouwig in het leven. Toch blijft het knagen.

Als de voedselproducent verantwoordelijk is, waarom stopt hij dan al die suikers in producten die ook zonder suiker te maken  zijn? Een kleine zoektocht in de koelkast leverde al op dat mayonaise en pesto vol met suker zitten. Zoet, zacht en romig. Het is niet zozeer wat de consument wil, maar wel wat hij koopt. Het levert meer winst op. Het produceren van gezonde voedingsmiddelen is ondergeschikt aan verkoopresultaten.

Ik heb geen oplossing en ben alleen een consument met vragen. Als ik streekproducten kan kopen, doe ik het. Zo houd je de lijntjes korter, bovendien geef je dan je geld niet aan grote bedrijven die nog meer macht kunnen verwerven. Binnenkort ga ik mijn lichaam eens testen. Bij aanvang van het nieuwe semester ben ik van plan een maand lang geen producten met suiker te eten. Na die maand eet ik een mars en het schijnt dat je dan gaat stuiteren. We zullen zien.