Geluksvogel

Ik kan het zelf ook niet helemaal geloven. Vandaag ben ik al weer 2 jaar getrouwd met de allerleukste jongen van de godganselijke aardkloot. Zoveel ruzie als dat ik met hem maakte toen we nog verkering hadden, zo tortelig zijn we nu.

Nog steeds zijn er een hoop mensen die tegen me zeggen dat een papiertje niets uitmaakt en dat je geen belangrijke beslissingen kunt nemen als je jong bent. Ik ben altijd overtuigd geweest van het tegendeel, en de afgelopen 2 jaren hebben het bewezen.

Natuurlijk komt het er concreet op neer dat ik met een hele leuke huisgenoot in huis woon en in bed slaap en me met hem helemaal de buikpijn lach. Ik voel er niets van dat we wettelijk aan elkaar verbonden zijn. Maar mijn instelling is veranderd. Ik besefte dat niet tot ik daadwerkelijk getrouwd was. We zijn samen en we zullen ook samen blijven. Voorheen vroeg ik me na ruzies wel eens af:  zou het ooit uitgaan? Maar nu is dat geen issue meer en dat heeft een enorme rust gegeven.

En ik weet dat mensen aan de lopende band scheiden omdat ze uit elkaar groeien of vreemdgaan of andere nog veel naardere dingen. Je kunt ook niet in de toekomst kijken en zeg vooral nooit nooit! Ik weet niet welke nooit het zwaarste drukt, maar soit.

Het enige wat ik nu weet is dat ik een gelukkig meisje ben die het vreselijk heeft getroffen in de liefde, en met die liefde oud en krakkemikkig hoopt te worden.

P.S. een verhaaltje over 2 jaar geleden vind je hier en hier. Alleen gek genoeg doen de foto’s het niet.