Geluksvogel

Ik kan het zelf ook niet helemaal geloven. Vandaag ben ik al weer 2 jaar getrouwd met de allerleukste jongen van de godganselijke aardkloot. Zoveel ruzie als dat ik met hem maakte toen we nog verkering hadden, zo tortelig zijn we nu.

Nog steeds zijn er een hoop mensen die tegen me zeggen dat een papiertje niets uitmaakt en dat je geen belangrijke beslissingen kunt nemen als je jong bent. Ik ben altijd overtuigd geweest van het tegendeel, en de afgelopen 2 jaren hebben het bewezen.

Natuurlijk komt het er concreet op neer dat ik met een hele leuke huisgenoot in huis woon en in bed slaap en me met hem helemaal de buikpijn lach. Ik voel er niets van dat we wettelijk aan elkaar verbonden zijn. Maar mijn instelling is veranderd. Ik besefte dat niet tot ik daadwerkelijk getrouwd was. We zijn samen en we zullen ook samen blijven. Voorheen vroeg ik me na ruzies wel eens af:  zou het ooit uitgaan? Maar nu is dat geen issue meer en dat heeft een enorme rust gegeven.

En ik weet dat mensen aan de lopende band scheiden omdat ze uit elkaar groeien of vreemdgaan of andere nog veel naardere dingen. Je kunt ook niet in de toekomst kijken en zeg vooral nooit nooit! Ik weet niet welke nooit het zwaarste drukt, maar soit.

Het enige wat ik nu weet is dat ik een gelukkig meisje ben die het vreselijk heeft getroffen in de liefde, en met die liefde oud en krakkemikkig hoopt te worden.

P.S. een verhaaltje over 2 jaar geleden vind je hier en hier. Alleen gek genoeg doen de foto’s het niet.

facebook friendfinder…

Toen ik facebook opende, zag ik dat er een nieuw bericht in mijn postvak zat.

Hi,

I am …. from Bangalore (India).

I have been selected for the Pre-doctoral program in KUL. It would be of great help if you please guide me some insights on Leuven. Its way of life, accommodation, study life and food.

Thank you for your help.
Hope to hear from you soon.
Cheers, …..

Nou heb ik al een Poolse student die ik moet helpen in Leuven, via het buddyproject van de KUL. Maar ach, die jongen is alweer goed en wel een maand in Leuven, en we hebben inmiddels een kamer, een bankrekening en een fiets geregeld. Afgezien van een pint eens in de zoveel tijd, heb ik geen omkijken naar hem. Ik stuurde dus een vriendelijk mailtje terug dat hij van harte welkom was op mijn bank en dat ik hem wel van de trein zou komen halen tegen de tijd dat hij in Leuven was. Ik ben een sucker voor uitwisselingsstudenten (man en vrouw, daar niet van), ze zijn gewoon zo vreselijk interessant.

Maar alsof ze het ruiken hè.
De dag dat ik mijn brave Indiër een mail stuurde, zat er al weer een nieuw bericht in mijn inbox. Dit keer van een Braziliaan met surflooks. Hij zou binnenkort naar Leuven komen en had nog wat hulp nodig.

Wat blijkt. Als je KULeuven intikt en in combinatie met woonplaats Leuven, ben ik een van de bovenste hits. Elke Jan Piet of Klaas (Juan, Pedro of Carlos) die op het idee komt hulp te vragen aan een Leuvense student via Facebook, ziet mijn naam voorbij komen.
Misschien moet ik een opvangcentrum voor hulpbehoevende uitwisselingsstudenten beginnnen.