Gastblog: mondig
6 april 2009
Vorig jaar postte ik hier bij wijze van gastblog het strafwerk van mijn zusje. Inmiddels is ze 14 en zit in de tweede klas van de middelbare school. Onlangs kreeg ze onverwacht een schriftelijke overhoring met slechts een kwartier voorbereidingstijd voor wiskunde. Ze was het hier niet mee eens. Op het antwoordenblad schreef ze het volgende briefje aan haar wiskundeleraar.
Waarom ik de SO wiskunde niet kan maken.
Wiskunde is één van de exacte vakken waar ik meer moeite mee heb dan gewone vakken. Voor een SO van een exact vak leer ik sowieso een uur en daar komt bij dat het ook helemaal stil moet zijn als ik leer, omdat ik me anders niet kan concentreren. Voor deze SO heb ik thuis niets geleerd omdat u niets heeft opgegeven. Nu zou ik één kwartier de tijd krijgen om te leren in een rumoerige klas. De tijd en de omstandigheden die ik nodig heb om een voldoende te halen zijn er dus niet. Ik weet dat we het in de les al uitgebreid behandeld hebben, maar u heeft nooit gevraagd of iedereen alles snapte. Ik snap er nog helemaal niks van. En dan komt er uit het niets een SO, geeft u dan de mensen een SO die dat willen. Ik wil hem best een keertje inhalen, maar alleen na dat ik de stof op het huiswerkinstituut twee maal heb doorgenomen. Voor meer informatie mailt u naar mijn mentor (emailadres), vader (emailadres) of moeder (emailadres). Zeker aangezien ik er bar slecht voor sta, over het algemeen, maar zeker voor wiskunde, moet u me een herkansing geven. Zo niet, dan kunt u een telefoontje verwachten van mijn ouders. Ik ben niet naar stream 2 gegaan om nog verder te zakken. Met zulke onaangename grapjes doe ik dat wel. Ik zal mijn ouders sowieso verzoeken contact op te nemen met mijn mentor en deelteamleider. Communiceert u verder niet met mij over dit akkefietje.
Met vriendelijke groet, …..
Ze kreeg uiteraard een 1 voor haar opgeklopte gebluf, maar de toon van het briefje was zo vreselijk herkenbaar dat ik het niet kon laten uit te typen. Een paar jaar geleden schreef ik nog precies zuke briefjes aan leraren.
Respect dat iemand van 14 zulke briefjes kan en durft te schrijven. Ik zou het helemaal niet gedurfd hebben en dan maar gewoon gebuisd zijn.
Ofwel is het contact tussen leerkracht en leerling heel verschillend tussen NL en BE, ofwel heb je een zusje met lef (in de positieve zin), ofwel allebei.
supergrappig én heldhaftig!
Schitterend
Ik zou het nooit gedurfd zijn, en eerlijk, ik denk dat ik, moest ik leerkracht zijn, er toch ook niet mee zou kunnen lachen. Maar toch: wat een lef!
gedurfd hebben, uiteraard.
r.e.s.p.e.c.t.
ze schrijft niet slecht… In het begin blijft ze lekker zakelijk en in feite niet aanvallend, maar op het einde gaat ze er wat over en dat maakt het wel jammer natuurlijk, want dat zou die 1 wel eens in het vet gezet kunnen hebben. Ik vind het wel leuk. Ik herken me er ook wel in, die brutaliteit en relaxte volwassen manier om leraren aan te spreken… geef ze van mij maar een tien!
Hoe heeft de leraar hier op gereageerd? Aanvaardt hij of zij deze argumenten en kritiek?
Ik denk dat zo’n mondighied in de meeste Vlaamse scholen voor heel wat commotie zou zorgen…
Op veertien al zo’n taalvaardigheid aan de dag leggen.
Goed hoor: voor zichzelf opkomen, haar gevoel van onrecht aan de kaak stellen en dat ook nog eens fantastisch onderbouwen.
Die komt er wel! ( met of zonder wiskunde )
Amai, wat een lef. Ik kan mij niet voorstellen dat ikzelf of een van mijn medeleerlingen ooit zo’n brief zou durven geschreven hebben. Ik had het trouwens ook niet voor SO’s die uit het niets kwamen, zeker in de beginjaren aan het middelbaar.
Verder hoop ik echt dat je zusje het haalt dit jaar.
okeriiiiie wat heb ik je lang niet gekrabbeld/berichtje achtergelaten wat slecht.
hahaa ik denk dat ‘u moet mij een herkansing geven’ vooral dat moét hem de das om deed voor de 1. Geweldig geschreven briefje overigens ; )
x x x
Haha, briljant, ik voel de frustratie!
je mag van mij meer van haar frankigheden posten!