Stokje – Your own album cover

Een stokje dat rondwaart op mijn facebook en dat ik dusdanig tof vond, dat ik het wil doorsluizen naar blogland.

1 – Go to “wikipedia.” Hit “random”
or click http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Random
The first random wikipedia article you get is the name of your band.

2 – Go to “Random quotations”
or click http://www.quotationspage.com/random.php3
The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.

3 – Go to flickr and click on “explore the last seven days”
or click http://www.flickr.com/explore/interesting/7days
Third picture, no matter what it is, will be your album cover.

4 – Use photoshop or similar to put it all together.

5 – Post it to your blog and TAG the people you want to join in.

Dit was mijn album cover:

Ik zou willen taggen: Aisling en Daniel.

Zalige onwetendheid

Vaak voel ik me behoorlijk ongeschikt. Voor de maatschappij ofzo. Maarja, de maatschappij dat ben jij. En zo zijn er meer reclamecampagnes van de politie, Sire of het leger. Dien uw land, wees een goede, nuttige burger. Dat lijken ze te zeggen. Oude woorden in een hip jasje. Ik heb zo’n gevoel dat ik er nooit aan zal voldoen.

Een toestand van zalige onwetendheid. Dat is waar ik mij al jaren in bevind. Ik heb geen rijbewijs en ook nooit een poging tot autorijden ondernomen. Ik heb nog nooit gesolliciteerd, een echte baan gehad, ben nog nooit ontslagen. Ik heb nooit een huis gekocht of verkocht, of een testament vast laten leggen bij de notaris. Ik ben nooit zwanger geweest en heb nooit de verantwoordelijkheid van een kind gehad. Ik heb nooit in een ziekenhuis gelegen, ben nooit behandeld door een dokter, heb nog nooit medicijnen geslikt en ben zelfs nog nooit ziek geweest.

Maar het kan sterker. Er zijn een hoop dingen die ik niet weet, maar die ik niet tegen mensen zeg, omdat ik anders misschien nog eens nagewezen word op straat, als zijnde ongeschikt voor de huidige maatschappij. Ik weet bijvoorbeeld helemaal niets van Ipods, mp3 spelers in het algemeen, Iphone’s, Blackberries of hoe die dingen allemaal mogen heten. Ik heb een CD speler en een platenspeler, maar sinds ik die laatste gesloopt heb, zit ik ook daar maar niet meer aan. Mijn eerste en enige telefoon is een afgedankte Nokia van mijn vader, die ik nog steeds heb. Het is tevens de enige telefoon die ik kan bedienen. Over het typen van een SMS doe ik 5 minuten. Ik weet niets van computersoftware en raak al in de war van Office 2007. Laatst heb ik voor het allereerst met powerpoint gewerkt, omdat ik een presentatie had. Mijn eerste op de unief. Toen ik dit aan klasgenoten vertelde, vielen hun ogen bijna uit hun hoofd. Sinds ik met GJ in een huis woon doet hij alle administratie, dus heb ik ook geen benul meer van internetbankieren.

Het is niet dat bepaalde zaken tegen mijn principes ingaan, dat ik bang ben voor dingen of ze bewust vermijd. Het stadium van zalige onwetendheid bevalt misschien gewoon veel te goed. Ik weet nog dat mijn broertje liever kind wilde blijven, omdat hij dan met muntjes kon betalen in plaats van te moeten pinnen. En mijn moeder vertelde laatst over een mevrouw die het steeds had over haar geheime doos. Het was een schoenendoos onder haar bed, waar al haar belangrijke papieren inzaten.

De herkenbaarheid van die verhalen zorgt er voor dat ik soms denk dat ik maar beter naar Afrika kan verhuizen. Ik ben niet dom of wereldvreemd, maar ergens schokkend ongeschikt.