Lustrum

Morgen is het vijf jaar geleden dat ik een soort van eerste date had met GJ. Morgen wordt hij namelijk 24, wat vreselijk oud is. In het kader van dit gewichtige jubileum… kan ik misschien maar het beste vertellen hoe ik aan hem gekomen ben, en hij aan mij.

Mijn beste vriendin zat bij GJ op school en ging veel met hem om. Op een dag in het begin van 2003 liep ik hem met de beste vriendin tegen het lijf in een cafeetje. Maar omdat ik verlegen half achter haar stond en geen oogcontact maakte, was er van een ontmoeting niet veel sprake. ’s Avonds vroeg hij haar mijn mailadres om te kunnen chatten. De maanden gingen voorbij en af en toe sprak ik hem op MSN. Ik vond hem interessant en mijn hart klopte ook een beetje harder als hij online kwam. Maar tegelijk vond ik hem een rare snuiter en ik deed waar ik goed in was; de afstandelijke sarcast uithangen.

GJ deed ondertussen examen, hobbelde van feestje naar feestje (waarna ik zijn zatte foto’s op internet bekeek) en besloot in een opwelling dat hij wilde backpacken in India. Hij vertrok begin november en bleef een half jaar weg. Via via hoorde ik vage verhalen over sex, drugs en rock ‘n roll. Ik ging verder met mijn schoolleventje en dacht er nooit meer aan.

Maar toen ik hem weer sprak op MSN in mei, bleek hij totaal verandert. Ineens was daar een klik. Urenlange chatgesprekken werden nog veel langere mails en na een paar intensieve weken zei hij: “Als we het nou via internet al zo leuk hebben, hoe moet het dan in het echt wel niet zijn.”
Oh heavens no, dacht ik, want ik had ervaring met internetontmoetingen.
“Je zult er spijt van krijgen als je een omaatje van negentig bent.”
Dat wist ik nog zo net niet.
“Wat is de eerstvolgende dag dat je kunt?”
Dinsdag 1 juni, zei ik.
“Mooi, dan heb ik een reden om mijn verjaardag te ontlopen.”

We spraken af om negen uur ’s avonds, bij de loempiakraam aan de Veste.
De Veste is een stadswal die er zo uitziet. Aan de overkant van het water zijn bankjes, achter de wilgen. Ik koos negen uur als tijd, omdat het dan al snel donker zou worden en eventueel blozen niet op zou vallen.

Morgen meer.

Stokje: Dagelijks

Eigenlijk had ik nog een stokske op de plank liggen, van Ysabje. Ik dacht dat ik hem pas had toegeworpen gekregen, maar tot mijn schaamte moet ik ontdekken dat hij inmiddels al weer twee weken oud is. Niet getreurd, zo in de blok kan hij mooi als bladvulling dienen. De blok jazeker, want hoewel ik er een hard hoofd in heb, zit ik toch boven een boek.

Wat op dit moment mijn obsessie is:
Eten. Ik heb net een heleboel lekkere recepten uit kookbladen geknipt en wil nu niets liever dan ze uitproberen.

Wat ik nu draag:
Dit, want deze foto is vanmorgen genomen. Eindelijk kon deze lelijke leunstoel waar ik al zo lang vanaf wilde naar de kringloop. Ik kijk nogal populair uit mijn ogen kijk, maar ik was me er niet van bewust.

Doe ik vaak een dutje?
Soms. Bijvoorbeeld vandaag. Hoewel ik toch meer dan genoeg slaap. Ik sliep een uurtje en schrok wakker met de gedachte dat het ochtend was.

Wie ik het laatst een knuffel heb gegeven:
GJ. En de vorige honderd keren waarschijnlijk ook GJ, want die omhels ik hele dagen.

Wat ik zou willen veranderen:
Ik zou willen dat ik het roer volledig kon omgooien. Jammer genoeg zit ik nog een tijdje vast aan het leven dat ik nu heb. Ik hoop dat ik tevredener zal zijn als ik eens goed op vakantie ben geweest deze zomer.

Wat ik vanavond eet:
Ik denk niet veel. Ik lunch vaak veel te uitgebreid, waardoor de groenten blijven liggen. Ik wil nu al twee dagen ratatouille maken, maar vanmiddag heb ik een grote stapel pannenkoeken gemaakt. Appel rozijn, kaas ui en banaan kokos. Zalig. Voor pannenkoeken kun je me ’s nachts wakker maken.

Mijn laatste aanschaf:
Deze stoel, die wel wat wegheeft van een boodschappenkarretje, maar slechts twee euro kostte op de rommelmarkt van afgelopen weekend en de lelijke leunstoel verving.

Naar welk geluid ik nu luister:
Een snotterende GJ, best zielig.

Favoriete weertype:
Vroeger ging ik voor pure droge hitte. Dit jaar heb ik voor het eerst bewust en intens genoten van de herfst, winter en lente. Hoewel ik altijd als een berg tegen de winter opzie, bleek ik te kunnen genieten van een koud wintertje. De zomer blijft favoriet, omdat daar vrijheid omheen hangt.

Zeg iets tegen de persoon die je getagged heeft.
De blog van Ysabel is verreweg mijn favorietstetete blog op dit moment. Haar foto’s en verhalen zijn altijd leuk en verassend. Ze maakt me zelfs fan van Antwerpen, dat in mijn gedachten grauw en lelijk is, maar op haar foto’s onverwachts en vrolijk.

Favoriete vakantieplek:
Aan Ierland heb ik de mooiste herinneringen overgehouden.

Films die ik keer op keer kan bekijken:
Kinderfilms denk ik, zoals je kinderboeken ook kunt blijven lezen. En Adams Apples heb ik nu toch ook al weer drie keer gezien, maar het blijft een fantastische film.

Favoriete theesmaak:
Groene thee met citroen. Daar drink ik elke dag een paar liter van, al jaren.

Het boek dat ik momenteel lees:
Studieboeken.

Wat mij op dit moment veel plezier geeft, maar tegelijkertijd ook schuldgevoelens:
Dromen over ontoegankelijke dingen. Over lange reizen naar verre landen, hoe ik mijn toekomstig huis zou inrichten als geld niet meespeelde, over zeeën van tijd.

Wat is je doel?
Een goed en nuttig leven leiden.

Wat wil ik ooit nog doen?
Veel! Reizen naar Rusland, de VS, India. Op verschillende plaatsen wonen. Een eigen huis en tuin naar mijn smaak inrichten. Heel goed worden in dingen. Kinderen krijgen. Een tearoom of eethuis openen.

Wat wens ik mijn kinderen toe?
Dat ze het leven aankunnen.

Welke kwaliteit zou ik willen hebben?
Ordnung im Kopf. Ik tik dit in bij google om te checken of het klopt en krijg: Nur Chaoten haben Ordnung im Kopf.

Noem één van je kwaliteiten:
Tjee… ik heb nogal een groot rechtvaardigheidsgevoel. Is dat een goede eigenschap?

Waar wacht ik op?
Zomervakantie. Vandaag over precies een maand.

Heb je een tic of kenmerkende eigenschap?
Ik praat zo veel en heb zoveel woorden nodig om iets te vertellen, dat ik er doodmoe van word. En ik ben niet de enige.

Dit stokje is voor: niks niemandal. Volgens mij heeft iedereen hem al gehad. Maar wie hem wil mag em pakken.