Lustrum
31 mei 2009
Morgen is het vijf jaar geleden dat ik een soort van eerste date had met GJ. Morgen wordt hij namelijk 24, wat vreselijk oud is. In het kader van dit gewichtige jubileum… kan ik misschien maar het beste vertellen hoe ik aan hem gekomen ben, en hij aan mij.
Mijn beste vriendin zat bij GJ op school en ging veel met hem om. Op een dag in het begin van 2003 liep ik hem met de beste vriendin tegen het lijf in een cafeetje. Maar omdat ik verlegen half achter haar stond en geen oogcontact maakte, was er van een ontmoeting niet veel sprake. ’s Avonds vroeg hij haar mijn mailadres om te kunnen chatten. De maanden gingen voorbij en af en toe sprak ik hem op MSN. Ik vond hem interessant en mijn hart klopte ook een beetje harder als hij online kwam. Maar tegelijk vond ik hem een rare snuiter en ik deed waar ik goed in was; de afstandelijke sarcast uithangen.
GJ deed ondertussen examen, hobbelde van feestje naar feestje (waarna ik zijn zatte foto’s op internet bekeek) en besloot in een opwelling dat hij wilde backpacken in India. Hij vertrok begin november en bleef een half jaar weg. Via via hoorde ik vage verhalen over sex, drugs en rock ‘n roll. Ik ging verder met mijn schoolleventje en dacht er nooit meer aan.
Maar toen ik hem weer sprak op MSN in mei, bleek hij totaal verandert. Ineens was daar een klik. Urenlange chatgesprekken werden nog veel langere mails en na een paar intensieve weken zei hij: “Als we het nou via internet al zo leuk hebben, hoe moet het dan in het echt wel niet zijn.”
Oh heavens no, dacht ik, want ik had ervaring met internetontmoetingen.
“Je zult er spijt van krijgen als je een omaatje van negentig bent.”
Dat wist ik nog zo net niet.
“Wat is de eerstvolgende dag dat je kunt?”
Dinsdag 1 juni, zei ik.
“Mooi, dan heb ik een reden om mijn verjaardag te ontlopen.”
We spraken af om negen uur ’s avonds, bij de loempiakraam aan de Veste.
De Veste is een stadswal die er zo uitziet. Aan de overkant van het water zijn bankjes, achter de wilgen. Ik koos negen uur als tijd, omdat het dan al snel donker zou worden en eventueel blozen niet op zou vallen.
Morgen meer.
wat mooooooi die stadswal!!
en ik ben benieuwd naar het vervolg (:
Oh wat klinkt dat schattig! Ben benieuwd naar het vervolg!
Moet ik nog zeggen dat ik benieuwd ben naar het vervolg? :p
Ohh dit vind ik leuk! Ben net als de rest zeer benieuwd.
[...] 1 juni 2009 Vervolg op gisteren. [...]
rare snuiters zijn de beste !
( ben ‘r zelf ook een… )