Hoe het niet/wel ging

Er stond een reis op stapel. Eentje die via Berlijn naar Polen zou leiden, alwaar we liftend en treinend avonturen zouden beleven tussen KGB gebouwen en vrouwen met snorren.
Maar de examenperiode ging slecht. Zo slecht, dat ik van de zes examens slechts twee aflegde en achteraf zelfs nog op eentje gebuisd bleek te zijn. Ik kan het nog steeds niet goed verklaren, maar als ik blokkeer in mijn hoofd gebeurt het grondig.
Ik wilde weg, maar was te moe voor avonturen. Een zomer opgeven om witjes weg te teren in een bibliotheek… daar wilde ik ook niet aan. Zo sukkelden de dagen voort en ik huilde me schraal. Mijn lief zat tussen niks en nergens met zijn bachelorpaper en wist het ook allemaal niet meer.

Op dat punt schreef ik deze blog. Vervolgens trokken wij onze schoenen aan om eens een flink eind te lopen in de hoop de koppen leeg te maken.
We waren slechts een paar honderd meter onderweg, toen we op een raam een aanplakbiljet zagen hangen. Woning te huur stond er,
ruime kelder met stookinstallatie, gang, living, eetplaats, keuken, wc, veranda, wasplaats, ruime tuin op het Zuiden. En zo ging het lijstje nog even door. Omdat ik de afgelopen maanden meerdere huisjes in en om Leuven had bekeken, zag ik meteen dat de huurprijs heel schappelijk was.

Verward liepen we door, koortsachtig nadenkend. De hele huurprijs konden we niet betalen, maar met een huisgenoot zou het prima moeten lukken. We dachten aan die ene persoon met wie we het al zo vaak hadden gehad over samen in een huis wonen. Na een tijdje ijsberen liepen we terug en belden het nummer op het aanplakbiltjet. De man aan de telefoon vertelde dat het er nog geen kwartier hing.

’s Avonds zei de beste potentiële huisgenoot ter wereld toe dat ze Amsterdam zou verlaten om bij ons in Leuven te zijn. Het huis werd bekeken en alles klopte. Een dag later tekenden we het contract.

De zomer had weer uitzicht.

9

Ik schotelde 14 potentiële zomerverhalen voor en u koos massaal voor de ongelukjes met de anticonceptie. Banaal! Maar u vraagt en wij draaien. Mocht er een ander nummertje zijn dat u meer aanspreekt, breng dan nog snel uw stem uit. Meeste stemmen gelden namelijk.

Omdat het vrije leven me wel beviel had ik een anticonceptiemiddel nodig. Mijn fantastisch grappige Vlaams/Nederlandse huisarts luisterde naar mijn verhaal over dat ik niet in staat zou zijn elke dag een pilletje te slikken en kwam met de nuvaring op de proppen. Slechts één keer per maand nadenken, dat moest zelfs mij nog wel lukken. De ring kon er uit gehaald worden voor maximaal 3 uur achter elkaar, om toch nog beschermd te zijn.

Een hele tijd later belde mijn Franse broertje. Zijn Nederlandse vriendinnetje had hem na anderhalf jaar gedumpt voor een ander en hij had niemand om in zijn eigen taal tegenaan te praten. Omdat ik het druk had met school (dacht ik, zie verhaal 6), besloot GJ zijn zwager op te zoeken en naar Frankrijk te liften.

Dus moesten we afscheid van elkaar nemen voor een kleine week. Dat zou een paar jaar geleden nog no big deal zijn geweest, maar tegenwoordig zijn wij onafscheidelijk. Er werd dus afscheid genomen en liefde gemaakt. Ik haalde de ring er uit en legde hem op het nachtkastje, waar ik hem vergat. Maar er werd nog meer afscheid genomen, en nog eens. De ochtend van zijn vertrek namen wij nog eens snel snel afscheid. Het waren vruchtbare dagen.

Toen was hij weg en ik ruimde het huis op. Daar lag de nuvaring te prijken op het nachtkastje. De ring des onheils. Ik bladerde zenuwachtig door mijn agenda om te zien waar ik zat in mijn cyclus. BAM, dag 14, 15 en 16.
Gek genoeg veranderde ik op dat moment van een nuchter meisje in een heuse dramaqueen. Hoe langer ik er over nadacht, des te groter ik de kans achtte dat ik zwanger was. Elk flintertje buikpijn duidde daarop. Als ik nu de ring terugstopte en stel-stel-stel er was iets aan het innestelen, dan zou dat door de hormonen natuurlijk vergroeien en mismaakt worden. Ik droomde dat ik een monsterachtig wezen baarde en werd badend in het zweet wakker.

Omdat ik niemand had om tegenaan te praten, was ik die hele week zenuwachtig. Ik at per ongeluk een stuk schimmelkaas en dronk een biertje. Ik werd nog zenuwachtiger en mijn menstruatie bleef maar uit. Ik zag mezelf al met een dikke buik in de les zitten en bedacht vliezen die braken tijdens een examen…

Tot GJ thuiskwam en me vierkant uitlachte. Hij kocht een zwangerschapstest die (uiteraard) negatief was en een einde maakte aan mijn bijgelovigheid. Ongesteld als zeven geslachtte kippen!! mailde ik een paar dagen later aan een meelevende vriend en daarmee was alles weer normaal.