Jong

Bij mijn dagelijkse rondje hyves en facebook, stuitte ik op een profielfoto van een meisje met een baby in haar armen. Een meisje waar ik mee in hetzelfde studentenhuis heb gewoond. Een meisje dat getrouwd is, een baan heeft en een auto. En nu blijkbaar ook een kind.

Dat laatste feitje gaf een signaal door aan mijn hersenen dat ze maar moeilijk konden verwerken. Een kind! Zij heeft een kind gebaard! Sterker nog, waarschijnlijk is ze de hele dag in de weer met dat kind. In bad stoppen, de borst geven, kleertjes aan en uit, huilbuien sussen en al die dingen meer die je met pasgeboren kinderen doet.

Het paste simpelweg niet in mijn hoofd. En nog steeds niet.

Aan het einde van de basisschool kom je er achter dat de eerste meisjes uit je klas menstrueren. Erg alarmerend is dat niet, want ofwel jij bent het ook al, ofwel je wordt het binnen afzienbare tijd. Hetzelfde gaat het met andere kenmerken van een groot meisje worden. Bij gym zie je ineens BH’s en okselhaar voorbijkomen. Best spannend en leuk vond ik al die nieuwe dingen. Het is een beetje een geheim dat je deelt met andere meisjes van je leeftijd.

Daarna komen de eerste zoen en vriendjes. Tegen de tijd dat je van de middelbare school afkomt, hebben sommige mensen behoorlijk serieuze relaties. Maar ergens ben je nog helemaal gelijk. Met je middelbare schooldiploma op zak, stap je blanco de wijde wereld in. Je bent jong en alles ligt open.

Op de een of andere manier heb ik altijd gedacht dat jong zijn heel erg lang duurde. En dat je daarom met tijd kon smijten of het water was. Maar ik heb na de middelbare school twee jaar niets gedaan en gold prompt als ‘oud’ op mijn opleiding. Ik heb geen rijbewijs en behoor inmiddels tot een van de weinige vrienden die dat nog niet heeft. Veel mensen met wie ik eindexamen deed, hebben nu een diploma op zak, een baan, een auto en een koophuis.

Dat hoort niet bij jong zijn, dat is meer iets voor volwassenen. Net als het hebben van kinderen. Ik dacht dat je in een extreme staat van evenwichtigheid, zelfstandigheid en uitgekristalliseerdheid moest zijn om kinderen te krijgen. Een soort hypervolwassene. Maar nu zijn meisjes jonger dan ik moeder en hebben de verantwoordelijkheid over iets dat na hen kwam. Het kan niet, maar het is zo.

Jocelyn, it’s crazy we ain’t sixteen anymore!