Culture Clash

Met al die buddies doe ik nogal wat internationale contacten, en daarmee cultuurschokken op. Zo zat ik gisteren aan de paasbrunch met een stel Polen en een meisje uit Litouwen. Hoewel ze totaal niet religieus zijn, hadden ze het hele weekend in de kerk gezeten en hun eten laten inzegenen door de priester. Het was een gezegende brunch met grote rollades en stukken gebak die de Poolse moeders naar hun kinderen hadden laten sturen. We deden een spel met gekookte eieren, waarbij elk kapotgeslagen ei werd opgegeten. Omdat iedereen een mandje vol ingezegende eieren had meegebracht… et cetera. Want eten kunnen ze, die Polen.

Zoals tot nu toe bij elk gesprek was gebeurt, kwam het onderwerp vanzelf op ‘buitenlanders’. Het was me al opgevallen dat de Poolse studenten nogal racistisch uit de hoek konden komen. Afrikanen, Aziaten, Arabieren en zelfs Joden, zonder blikken of blozen vertellen ze mij dat het criminelen zijn en profiteurs, die terug moeten naar hun eigen land. Ze maken grappen die meneer Wilders nog bleek om de neus zou doen worden. Vreselijk vinden ze het, die kleurlingen die de beste baantjes inpikken en door gemengde huwelijken voor de degeneratie van het blanke ras zorgen. Ik waande mij in de 19e eeuw.

Het zijn nog niet eens zozeer de standpunten die ze verkondigen, als wel een schaamteloze politiek incorrecte manier waarop ze het zeggen, die mij schokt. In Nederland en Belgie heb je genoeg mensen met frustraties of complottheorieen ten aanzien van iedereen die in de winter ook een kleurtje heeft. Maar zelfs de grootste Wilders adept wikt nog enigzins zijn woorden, omdat hij weet dat het voor een groot deel van de bevolking onnacceptabel is wat hij zegt. Deze Polen waren duidelijk nog nooit door iemand teruggefloten op hun woorden.

Na een beetje doorvragen bleek dat in Polen en Litouwen nauwelijks asielzoekers of gastarbeiders van buiten Europa te vinden zijn. Logisch als je tot eind jaren tachtig onder de Sovjet knoet hebt gezeten en pas sinds enkele jaren economisch aan het opkrabbelen bent. Ook hebben deze landen nooit kolonies gehad. Zij ervaren Leuven als zwart en schokkend. Ze zouden voor de grap naar Antwerpen moeten gaan. Het Litouwse meisje dat tandheelkunde studeerde, had haar eerste Afrikaanse patiënt in de stoel gehad. Vreselijk bang was ze geweest, ze durfde de man niet in zijn mond te kijken omdat ze niet wist wat ze er aan zou treffen. Ze had het ook maar niet aan haar ouders verteld. Die hadden haar vast en zeker terug naar Litouwen gehaald.

Op hun beurt waren zij geschokt dat ik zo rustig deed over de situatie in West-Europa. Ik probeerde uit te leggen dat in Nederland veel mensen uit de voormalige kolonies wonen en dat dit hun goede recht is. Maar ook dat sinds de jaren zestig veel Turkse en Marokkaanse gezinnen naar Nederland zijn gekomen op uitnodiging van de Nederlandse regering. Het mocht niet baten. Hoe kun je dan nog trots zijn op je vaderland, als het bevuild is? It makes my heart cry when you talk about it, riep iemand. Met deze dramatische uitingen van nationalisme kon ik dan weer niets.

Uiteindelijk denk ik dat het neerkomt op een soort van naief conservatisme. Want hoe bang ze zijn voor de zwarte invasie, zo makkelijk doen ze over illegale prostitutie en alcoholmisbruik. Het is maar net waar je aan gewend bent.

retrogekte

Alweer moet ik iets vertellen over een beurs waar ik was. Het was vandaag retrobeurs in de kringloopwinkels van het Spit. Van te voren stonden de mooiste retrostukken in de etalage en ik had al verlekkerd staan staren naar een driewieler. Niet dat ik iemand ken die zo’n ding kan berijden, maar je zult maar fan zijn van ouderwetse zooi. Ik heb ook een oude ladder in de huiskamer staan. Ieder zijn gebrek.

GJ en ik vonden onszelf overdreven omdat we er eerder dan de openingstijd wilden zijn. Maar toen we bij de winkel aankwamen, bleek het portaal en de gang al stampvol mensen te staan. Direct na ons vormde zich een gigantische rij. Ik heb nog nooit zoveel dames in vintage jassen bij elkaar gezien en voelde me plots een wandelend cliché. Zodra de deuren opengingen, liet de mensheid zich van haar meest oprechte kant zien. De uitverkoop was er niets bij. Er werden bonnetjes uitgedeeld en ik had nummer 47.

Ik snapte het systeem aanvankelijk niet, en liep verdwaasd tussen de graaiende mensen. In alle rekken lagen alleen maar vintage spullen. Ik begreep ineens veel beter waarom je gedurende het jaar alleen maar zooi aantreft in het Spit. Die eikels houden hun mooiste dingen achter! Zo loop je nooit de kans nog eens onverwachts tegen iets moois aan te lopen en is de sport van het verzamelen er snel af. Het personeel weet te goed wat gewild is. Er stonden een stuk of 5 complete boch rambouillet serviezen, waarvan je gedurende het jaar maximaal een paar kopjes en schoteltjes aantreft. Maar ik was traag tussen de panische huisvrouwen en viste naast het net.

GJ stond ondertussen trillend op zijn benen te roepen dat dit de mooiste dag van zijn leven was. In een onmogelijk hoekje waren de platen neergezet en per stom toeval was hij de eerste die ze ontdekte. De meest zeldzame platen stonden daar voor 3 tot 6 euro te koop. Dit was wat hij meenam naar huis:

Bowie, David – David Live: 1974
Bowie, David – Lodger: 1979
Canned Heat – Hallelujah: 1969
Clapton, Eric – Slowhand: 1977
Creedence Clearwater Revival – Willy and the Poor Boys: 1969
Dylan, Bob – Blonde on Blonde: 1966
Dylan, Bob – Street Legal: 1978
Groot, Boudewijn de – Hoe sterk is de eenzame fietser: 1973
Harrison, George – Dark Horse: 1974
Joy Divison – Closer: 1980
Led Zeppelin – IV: 1971
Lennon, John – Imagine: 1971
Lennon, John – Walls and Bridges: 1974
Pink Floyd – Ummagumma: 1969
Pink Floyd – Atom Heart Mother: 1970
Pink Floyd – Meddle: 1971
Pink Floyd – Dark Side of the Moon: 1973
Pink Floyd – A Nice Pair: 1974
Pink Floyd – Animals: 1977
Pink Floyd – The Wall: 1979
Reed, Lou – Transformer: 1972
Reed, Lou – Berlin: 1973
Rolling Stones – Get Yer Ya-Ya’s Out: 1970
Rolling Stones – Emotional Rescue: 1980
Sex Pistols – Never Mind the Bollocks: 1977
Young, Neil – Harvest: 1972
Young, Neil & Crazy Horse – Rust Never Sleeps: 1979
Young, Neil & Crazy Horse – Live Rust: 1979
Zappa, Frank – Zappa in New York: 1977

Ik stond nog steeds in de rij voor de driewieler, die tragisch genoeg door het meisje voor mij werd meegenomen. En zo kwam het dat ik in de bus naar huis ietwat ontgoocheld naast een euforische GJ zat.