Armoede

Als het gaat om de wereld verbeteren, een goede daad doen, aan anderen denken en schrijnende tegenstellingen tegengaan heb ik 1 knotsgroot stokpaard:

ethisch consumeren.

Het ontbreekt veel mensen aan interesse, en daardoor aan kennis over de herkomst van het eten en de spullen die ze kopen. Ik kan hen geen moraal aanmeten, maar hun onverschilligheid en luiheid geeft me een machteloos gevoel. Anderen beweren dat ze wél wakker liggen van uitbuiting en armoede, maar handelen er niet naar. Goedkope producten uit derde wereldlanden kopen en tegelijkertijd doneren aan hulpfondsen heeft geen zin. Het geld dat je investeert in zo’n fonds wordt meteen teniet gedaan door de oneerlijke arbeid die mensen hebben moeten verrichten voor jouw product.

Weer anderen beweren dat er toch niets aan te doen is, en dat de kloof tussen arm en rijk altijd zal blijven bestaan. Prima, maar stop dan ook met stemmen, uw afval scheiden, of glimlachen naar de buurman. Uw gedrag heeft namelijk geen enkele zin of impact.

Ik denk dat je verantwoordelijk bent voor wat je koopt.
Niemand koopt tegenwoordig nog een bontjas, en niemand koopt een aapje als hij op vakantie is. Maar het gevoel verantwoordelijk te zijn voor je aankoop, geldt voor veel mensen alleen als ze hebben gezien waar het vandaan komt.

Met spullen die je netjes in rekken ziet liggen, is dat moeilijker. Dit zijn een aantal richtlijnen die ik voor mezelf aanhoud, om aan de veilige kant te blijven. Zo hebben de dingen die ik gebruik in ieder geval een verantwoorde herkomst.

• Koop fair trade producten.
• Houd u verre van goedkope machinaal geproduceerde producten uit Afrika of Azië.
• Koop zoveel mogelijk lokale producten. Op groente en fruit staat altijd waar het vandaan komt.
• Koop tweedehands.
• Maak dingen zelf, in plaats van ze te kopen.

Producten klinkt misschien als een te ver van u bed show. Ik bedoel bananen, kleren, schoenen, speelgoed, thee en koffie, kerstverlichting en nog veel meer. Dingen die je op elke straathoek kunt krijgen, maar zijn geoogst of gemaakt door slaven, kinderen of onderbetaalde volwassenen. Met het kopen van deze producten houdt u indirect armoede in stand.

Dialogue

Kwam ik tegen in het dagboek van mijn au-pair tijd in Parijs. Het speelt zich af tijdens het theedrinken. Het gaat om A de moeder van ‘mijn’ kind, S een goede vriendin van haar, en mijzelf. Het geeft iets weer van de sfeer waarin ik me toen bevond.

Ik: Would you like some tea?
S: What is it for kind of tea?
Ik: It’s something… I don’t know, it’s weird.
S: I só gotta have it if it’s weird.
A: Actually it quite dissappointed me.
S: Yeah, sometimes the aftertaste is just too plastic, I can’t handle it. Groce, what’s with those big brands.
Ik: Can I make you something else?
S: No thank you darling, I’ll drink it anyway.