Feeders

24 januari 2009

Na een interessant blogpostje dat ik gisteren las bij Ysabel en de link in haar reactieluik die ik daar ‘ s avonds terugvond, ben ik weer eens aan het denken gezet.

Waarom zit er eigenlijk suiker in zoveel producten?

Ik geloof ook dat suiker een verslavend voedingsmiddel is. Het is de enige smaak waar je niet aan hoeft te wennen. Het eerste wat je krijgt is melk. Zacht, zoet en romig hoef je niet te leren waarderen, het gaat vanzelf.
Typische  elementen van die verslaving zijn dat je iets tot je neemt wat je lichaam niet nodig heeft, waar het voor de verslaving geen behoefte aan had en wat met name in grotere hoeveelheden schadelijk is voor je lichaam.

Dit is een krasse stelling waar ik in het dagelijks leven niet bij stilsta of iets mee doe. Je hebt het niet nodig. Iedereen het hierover eens. Toch eet iedereen snoep, koekjes en broodbeleg waar suiker in zit. Sterker nog, als je ingrediëntenlijstjes van producten uit de supermarkt bekijkt, valt op in hoeveel producten suiker zit. Is dat nodig? Is dat gezond? Geen van beide. Toch blijven mensen (waaronder ikzelf) deze producten kopen en stellen zich er geen vragen bij.

Ik vraag me af wie er verantwoordelijk is voor wat  we eten. De consument zelf, zou ik in eerste instantie denken. Maar die heeft geen toegang tot de kennis over de ingrediënten en het productieproces van de dingen die je in de supermarkt tegenkomt. Soms is er een topje van de ijsberg te zien in complexe verhalen over machtige bedrijven. Keuringsdienst van Waarde is een programma waar ik al veel interessante reportages over eten heb gezien. Maar wat is waar. Ik houd persoonlijk niet van complottheorieën en sta ook niet graag wantrouwig in het leven. Toch blijft het knagen.

Als de voedselproducent verantwoordelijk is, waarom stopt hij dan al die suikers in producten die ook zonder suiker te maken  zijn? Een kleine zoektocht in de koelkast leverde al op dat mayonaise en pesto vol met suker zitten. Zoet, zacht en romig. Het is niet zozeer wat de consument wil, maar wel wat hij koopt. Het levert meer winst op. Het produceren van gezonde voedingsmiddelen is ondergeschikt aan verkoopresultaten.

Ik heb geen oplossing en ben alleen een consument met vragen. Als ik streekproducten kan kopen, doe ik het. Zo houd je de lijntjes korter, bovendien geef je dan je geld niet aan grote bedrijven die nog meer macht kunnen verwerven. Binnenkort ga ik mijn lichaam eens testen. Bij aanvang van het nieuwe semester ben ik van plan een maand lang geen producten met suiker te eten. Na die maand eet ik een mars en het schijnt dat je dan gaat stuiteren. We zullen zien.

Cravings

30 november 2008

Ik heb zo mijn persoonlijke eetrages. Dat eet ik weken aan een stuk hetzelfde soort voedsel, tot ik het helemaal kotsbeu ben en er de eerstkomende paar jaar niet langs kan lopen in de supermarkt.  Ik heb er degout van, zeg ik dan tegen GJ. Alleen maar omdat ik dat hier zo mooi vind klinken.

Het begint met een verlangen zo groot als een zwangere zeekoe. Pannenkoeken. Ik moet gewoon pannenkoeken eten. Heel veel en heel vaak en daarna nog eens. In de les mijmer ik weg bij beelden van stapels dampende pannenkoeken en grote potten stroop. Als ik langs een wafelkraam loop, verbeeld ik me dat het pannenkoeken zijn. Ik droom van pannenkoeken, zeur over pannenkoeken, google op pannenkoekenvariaties. En dan in een onbewaakt ogenblik bak ik een enorme stapel. En de week daarna nog eens. En de week daarna nog eens. Tot ik na een paar maanden achter een pannenkoek zit en denk: gatsiedarrie, zit ik hier alweer aan zo’n kleffe meelplak. Dat is het begin van een pannenkoekentaboe.

Zo gaat dat met heel veel dingen. Met name onlogische dingen.
Zelf uitgevonden tussendoortjes en lunches die me ooit heel blij maakten:

  • Witlofsalade met fruit en walnoten
  • Gebakken champignons op toast met mayonaise
  • Yoghurt met veel muesli en een scheut sinaasappelsap
  • Brood met kaas en een heleboel marmite, een minuut in de magnetron
  • Bouillon (gewoon, om te drinken)
  • Salade met mais, augurkjes en cocktailsaus
  • Havermout met rozijnen
  • Tosti’s met blauwschimmelkaas
  • Tosti’s met kaas, uien en curry of ketchup
  • Tosti’s met banaan en hagelslag
  • Japanse Mix
  • Yoghurt met heel veel bramenjam
  • Tegen het zwart aanverbrande toast met boter en zout
  • Chocolademelk
  • Afbakbrood met komkommer en geitenkaas
  • (zelfgebakken) Kruidkoek
  • Komkommersalade met kokos
  • Banaan met yoghurt in de blender (soort smoothie)
  • Kruidenboterstokbrood dat je even in de oven moet doen
  • Beschuit met een berg hagelslag die er bijna afvalt
  • Geroosterde kapjes met pindakaas en sambal
  • Tutti Frutti met vanillevla

Op dit moment is het cornflakes met hete melk. Grote bakken vol, zonder suiker. Ik weet niet waar het vandaan komt en wanneer het weer ophoudt. Ik weet wel dat ik al misselijk word als ik bovenstaand lijstje overlees. Bepaalde ingrediënten komen trouwens opvallend vaak terug in een nieuwe gedaante.

Wat zijn of waren uw voedselrages?