net als in de film

In de fantastisch Britse tragikomische  film Death at a funeral zegt één van de hoofdrolspeelsters Martha op een gegeven moment tegen haar vader:

If you don’t sort out your problems, you’re gonna end up a very loney bitter old man!

Geez, dat is een zinnetje dat ik al vaak tegen oudere mensen heb willen zeggen. Tegen mijn eigen vader nog wel het liefst van al.

Maar ik zwijg omdat ik weet dat het niets uithaalt dan meer wrok. Voor sommigen is het te laat. Ze zijn te veel vastgeroest om hun eigen problemen onder ogen te zien. Anderen zijn te onzeker of hebben een te groot ego om hulp te zoeken. Ik ben niet pessimistisch, maar heb het vaak zo zien gaan.

Ik zwijg ook omdat de waarheid weerbarstig is. Dat ene zinnetje gaat niet helpen. Ik doe mijn best, maar stuit op een moeras van frustratie en krampachtigheid. In de film slikt de partner van Martha perongeluk iets van drugs en drijft al hallucinerend de vader-dochter relatie op de spits. Ik zou GJ een soortgelijke pil voeren als ik de garantie had dat het dingen oploste. Maar het leven is niet als in de film.

Hij kan wel honderd worden en tot die tijd moeten we er samen uitkomen.
Een beetje redelijkheid en goede wil is alles wat je nodig hebt, pa.
Misschien over tien jaar, als je wat wijzer bent geworden.

De vraag van vandaag

Waar ik ineens mee zat. Ik vroeg me af: wat zeggen jullie tegen je schoonouders? Hoe noemen jullie ze? Maar ook, noemt je partner je eigen ouders anders dan jij je schoonouders?

Ik noem mijn schoonouders bij hun voornamen. Toch heb ik het idee dat ze het stiekem wel fijn zouden vinden als ik hen pa of ma zou noemen. Ik gebruik hun voornamen niet vaak omdat ik dit weet. Maar vooral bij de aanhef van een email is dit onvermijdelijk. Ik heb het altijd heel goed gehad met mijn schoonouders en ik zou ze voor geen geld willen ruilen voor een ander paar. Maar ouders… daar heb je er toch maar twee van. Ik denk niet dat ik iemand anders dan mijn eigen ouders pa(ppa) of ma(mma) zou kunnen noemen.

GJ noemt mijn ouders bij hun voornamen, maar van hen weet ik dat ze het helemaal prima vinden. Sterker nog, mijn vader zou het maar niks vinden als GJ hem pa noemde. Ik denk dat hij hetzelfde heeft als ik. Door zijn kinderen wil hij pa genoemd worden, maar voor schoonkinderen zou dit onnatuurlijk voelen.

Ik ben benieuwd hoe jullie dit oplossen.